Odmiana imienia Emiliusia przez przypadki

Emiliusia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Emiliusia

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):Emiliusi

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Emiliusiu

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Emiliusią

Wołacz
(hej!):Emiliusi!

Przykłady odmiany imienia Emiliusia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Emiliusia

Emiliusia odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.
Emiliusia nie umie grać na gitarze.
Dobrze, że Emiliusia grzecznie śpi.
Dziś dowiedziałam się, że ma na imię Emiliusia.
Autorem niniejszego tekstu jest Emiliusia.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Postanowiłam się nie wyróżniać i dołączyłam do .
Na korytarzu blisko pokoju stało kilka osób.
Muszę pochwalić pomysł .
Rodzina wspólnie spędziła świąteczny wieczór.
Ręka uniesiona ponad głowę zamachnęła się.

Celownik (komu? czemu?): Emiliusi

Rozalia z troską przyglądała się Emiliusi.
Ten nie pozostał dłużny Emiliusi.
Ja na pewno przekaże swój procent Emiliusi.
Zrzuciła z siebie pelerynę i oddała ją Emiliusi.
Dzięki Emiliusi mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.

Biernik (kogo? co?):

W końcu obudzili , żeby ich ratował.
Spojrzała na jeszcze raz.
natychmiast ogarnęła gorąca błogość.
Odprowadziłam do wyjścia.
Na spłynęła niewymowna ulga.

Narzędnik (z kim? z czym?): Emiliusiu

Wczoraj wracamy z Emiliusiu od lekarza.
Siedzieliśmy z Emiliusiu na ławce w parku.
Zakończyliśmy edycję kwietniową z Emiliusiu.
Jadę z Emiliusiu na dyskotekę.
Ja z Emiliusiu coraz bardziej się do siebie zbliżaliśmy.

Miejscownik (o kim? o czym?): Emiliusią

Przez chwilę pomyślałam o Emiliusią.
Pomyśl nad tym, co mówiłam Ci o Emiliusią.
Zrozumiałam, że muszę teraz powiedzieć prawdę o Emiliusią.
Myślał o Emiliusią i o swoim życiu.
Kilka słów od autora materiału o Emiliusią.

Wołacz (hej!): Emiliusi

Witaj Emiliusi!
Dobranoc Emiliusi!
Dobry wieczór Emiliusi!
Dzień dobry Emiliusi!
Emiliusi! Uważaj!