Odmiana imienia Emiliunia przez przypadki

Emiliunia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Emiliunia

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Emiliuni

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Emiliuniu!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Emiliunią

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):Emiliuni

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Emiliuni

Wołacz
(hej!):Emiliunię!

Przykłady deklinacji imienia Emiliunia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Emiliunia

Emiliunia tego nie widzi.
Emiliunia wraca do domu.
Autorem artykułu jest Emiliunia.
Dobrze, że Emiliunia grzecznie śpi.
Za chwilę wróci Emiliunia z lasu.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Piszę list do .
Najbardziej polubiłam ojca .
Przed sobą ujrzałam rękę .
Krótki filmik przedstawiający braciszka .
Jestem mamą i jeszcze trojga innych dzieci.

Celownik (komu? czemu?):

Dopiero teraz zrozumiałem, że coś się stało.
Coś muszę powiedzieć, stoi i czeka.
Dzięki mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
Dzięki mamy kolejny artykuł po polsku.
Musiałam się zwierzyć .

Biernik (kogo? co?): Emiliuni

Na Emiliuni spłynęła niewymowna ulga.
Spoglądam na Emiliuni.
Przeprosiłam Emiliuni i poszłam dalej.
Lubię Emiliuni.
Spojrzałem znacząco na Emiliuni.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Ja z coraz bardziej się do siebie zbliżaliśmy.
Rozliczyłam się i powróciłam do rozmowy z .
Razem z znaleźliśmy fajne towarzystwo do zabawy.
Idę na spacer z .
Śpiewam z .

Miejscownik (o kim? o czym?):

Od ostatniego wpisu o wydarzyło się sporo.
Przy zapomniałem o wszystkim.
Posiadam całą serię powieści tego autora o .
Myślę o .
Przynajmniej tak myślał tata o .

Wołacz (hej!): Emiliuniu

Emiliuniu! Uważaj!
Dziękuję Emiliuniu za rozmowę!
Hej Emiliuniu!
Witaj Emiliuniu!
Cześć Emiliuniu!