Odmiana imienia Emielka przez przypadki

Emielka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Emielka

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Emielce

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Emielki

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Emielką!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Emielce

Dopełniacz
(kogo? czego?):Emielkę

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Emielko

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

Przykłady deklinacji imienia Emielka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Emielka

Emielka chce pójść ze mną na dyskotekę.
Moje drugie imię to właśnie Emielka.
Autorem niniejszego tekstu jest Emielka.
Mam na imię Emielka.
Emielka wraca do domu.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Specjalnością jest jazda na koniu.
Rodzina wspólnie spędziła świąteczny wieczór.
Przyglądałam się dłoniom .
Postawa była zupełnie inna.
Na korytarzu blisko pokoju stało kilka osób.

Celownik (komu? czemu?):

Napisałem wiersz dzięki .
Ja na pewno przekaże swój procent .
Słoik z kawą wyleciał z rąk.
włosy stanęły dęba na głowie.
Proszę nie dokuczać!

Biernik (kogo? co?): Emielce

Kiedy podążyłam za jego wzrokiem, ujrzałam Emielce.
Kawę kupioną przez Emielce wysypała z plastykowego opakowania do puszki.
Obserwuję Emielce bardzo uważnie.
Postaram się namówić Emielce na spacer.
Przyniesiona przez Emielce kawa okazała się tą nieco gorszą.

Narzędnik (z kim? z czym?): Emielki

Dzisiaj miałam się spotkać pierwszy raz z Emielki.
Dwa dni temu miałam z Emielki śmieszną przygodę.
Jadę na wycieczkę razem z Emielki.
Pracuję razem z Emielki.
Razem z Emielki zrobiłyśmy obiad.

Miejscownik (o kim? o czym?):

Posiadam całą serię powieści tego autora o .
Wspominam o .
Na koniec parę słów o .
Dziś napiszę o .
Mamrotał coś o , gdy podtrzymywał się ściany.

Wołacz (hej!): Emielką

Dobranoc Emielką!
Hej Emielką!
Gdzie jesteś Emielką!?
Emielką! Wróć do mnie!
Dzień dobry Emielką!