Odmiana imienia Donatka przez przypadki

Donatka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Donatka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Donatki

Celownik
(komu? czemu?):Donatce

Biernik
(kogo? co?):Donatkę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Donatką

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Donatce

Wołacz
(hej!):Donatko!

Przykłady deklinacji imienia Donatka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Donatka

Co robi Donatka?
Donatka chce pójść ze mną na dyskotekę.
Moje drugie imię to właśnie Donatka.
Dla mnie było już jasne, ze Donatka umiera.
Dziś Donatka ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.

Dopełniacz (kogo? czego?): Donatki

Postanowiłam zadzwonić do Donatki i chłopaków.
Rodzina Donatki wspólnie spędziła świąteczny wieczór.
Dzisiaj pojechaliśmy do mieszkania Donatki.
Przyglądałam się dłoniom Donatki.
Przed sobą ujrzałam rękę Donatki.

Celownik (komu? czemu?): Donatce

Zszedłem z drogi Donatce i usiadłem w fotelu.
Zerwał jabłko i podał je Donatce.
Opowiedziałam Donatce o przykrości która mnie spotkała.
Oddaję Donatce list.
Coś muszę Donatce powiedzieć, stoi i czeka.

Biernik (kogo? co?): Donatkę

Czekałam na Donatkę w kawiarni.
Widziałem dzisiaj Donatkę z mojej klasy.
Pożegnali w końcu Donatkę i wyszli razem.
O jego personalia miałam spytać Donatkę prywatnie.
Spoglądam na Donatkę.

Narzędnik (z kim? z czym?): Donatką

Byliśmy wczoraj pierwszy raz z Donatką na krytym basenie.
Wymyśliłam z Donatką nową zabawę.
Razem z Donatką podążyłam na górne piętro za blondynką.
Ja z Donatką zrobiłyśmy koktajl brzoskwiniowy z nektarynek.
Rozliczyłam się i powróciłam do rozmowy z Donatką.

Miejscownik (o kim? o czym?): Donatce

A o Donatce to i słowa rzec nie umiał.
Chciałam dowiedzieć się więcej o Donatce.
Pomyśl nad tym, co mówiłam Ci o Donatce.
Naszą piosenkę pisali z myślą o Donatce.
Dziś napiszę o Donatce.

Wołacz (hej!): Donatko

Dzień dobry Donatko!
Cześć Donatko!
Donatko! Wróć do mnie!
Gdzie jesteś Donatko!?
Dziękuję Donatko za rozmowę!