Odmiana imienia Blaneczka przez przypadki

Blaneczka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Blaneczka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Blaneczki

Celownik
(komu? czemu?):Blaneczce

Biernik
(kogo? co?):Blaneczkę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Blaneczką

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Blaneczce

Wołacz
(hej!):Blaneczko!

Przykłady odmiany imienia Blaneczka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Blaneczka

Dopiero do mnie dotarło, że Blaneczka już tu jest.
Na drugie imię mam Blaneczka.
Pierwszą osobą którą zobaczyłem była Blaneczka.
Blaneczka ma katar i źle się czuje.
Autorem niniejszego tekstu jest Blaneczka.

Dopełniacz (kogo? czego?): Blaneczki

Byłam pełna uznania dla rozwoju Blaneczki.
Rodzina Blaneczki wyprowadziła się.
Ustaliliśmy jednak, ze na razie będę mieszkać u Blaneczki.
Nie mogła się doczekać, by w końcu wysłać ją do Blaneczki.
W słuchawce usłyszałam głos Blaneczki.

Celownik (komu? czemu?): Blaneczce

Dzięki Blaneczce mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
Mama przyznała rację Blaneczce.
Opowiadam Blaneczce o swoich zainteresowaniach.
Zrzuciła z siebie pelerynę i oddała ją Blaneczce.
Musiałam się zwierzyć Blaneczce.

Biernik (kogo? co?): Blaneczkę

Blaneczkę znalazłam w recepcji hotelu.
W końcu obudzili Blaneczkę, żeby ich ratował.
Patrzę na Blaneczkę i nic nie rozumiem.
Lubię Blaneczkę.
Blaneczkę zaświerzbiały ręce.

Narzędnik (z kim? z czym?): Blaneczką

Zostaliśmy z Blaneczką w salonie sami.
Wczoraj wracamy z Blaneczką od lekarza.
Kasia z Blaneczką mieli dużo szczęścia mając taką pogodę.
Idę na spacer z Blaneczką.
Zobacz wywiad z Blaneczką oraz innymi uczestnikami finału.

Miejscownik (o kim? o czym?): Blaneczce

Warto także pomyśleć chwilę o Blaneczce.
Pamiętajmy o Blaneczce i jej rodzinie.
Śpiewam o Blaneczce.
Chcę wiedzieć, co myślisz o Blaneczce.
W powrotnej drodze myślał o Blaneczce.

Wołacz (hej!): Blaneczko

Blaneczko! Wróć do mnie!
Cześć Blaneczko!
Blaneczko! Uważaj!
Dobranoc Blaneczko!
Dobry wieczór Blaneczko!