Odmiana imienia Adrianusia przez przypadki

Adrianusia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Adrianusia

Dopełniacz
(kogo? czego?):Adrianusi

Celownik
(komu? czemu?):Adrianusi

Biernik
(kogo? co?):Adrianusię

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Adrianusią

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Adrianusi

Wołacz
(hej!):Adrianusiu!

Przykłady odmiany imienia Adrianusia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Adrianusia

Mam na imię Adrianusia.
Jutro Adrianusia wyjdzie ze szpitala.
Gdzie jest Adrianusia?
Adrianusia odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.
Dobrze, że Adrianusia grzecznie śpi.

Dopełniacz (kogo? czego?): Adrianusi

Przed sobą ujrzałam rękę Adrianusi.
W domu babci Adrianusi od zawsze stał stary zegar.
Póki co dodaję zdjęcia Adrianusi z wakacji.
Zobaczyłam uśmiechniętą twarz Adrianusi.
Tymczasem zauważyłam wpis Adrianusi kilka dni temu.

Celownik (komu? czemu?): Adrianusi

Adrianusi wpadły w ucho słowa piosenki.
Tym razem nie damy Adrianusi dojść do głosu.
Powiedz wszystkim i Adrianusi, że nic mi nie jest.
Rozalia z troską przyglądała się Adrianusi.
Kupiłem Adrianusi magnes na lodówkę.

Biernik (kogo? co?): Adrianusię

Przed wejściem spotkaliśmy Adrianusię.
Całość dopełniają misternie zaaranżowane wnętrza przez Adrianusię.
Spoglądam na Adrianusię.
Lubię Adrianusię.
W końcu obudzili Adrianusię, żeby ich ratował.

Narzędnik (z kim? z czym?): Adrianusią

Razem z Adrianusią wpadliśmy na pomysł pewnej sesji.
A sytuacja z Adrianusią rozwinęła się nagle dosyć szybko.
Rozliczyłam się i powróciłam do rozmowy z Adrianusią.
Idę na spacer z Adrianusią.
Wczoraj wracamy z Adrianusią od lekarza.

Miejscownik (o kim? o czym?): Adrianusi

Dzisiaj chciałam napisać o Adrianusi.
W powrotnej drodze myślał o Adrianusi.
A o Adrianusi to i słowa rzec nie umiał.
Naszą piosenkę pisali z myślą o Adrianusi.
Piszę o Adrianusi.

Wołacz (hej!): Adrianusiu

Adrianusiu! Wróć do mnie!
Dobranoc Adrianusiu!
Cześć Adrianusiu!
Witaj Adrianusiu!
Adrianusiu! Gdzie jesteś?