Jak odmienić imię Konstancjunia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku?
Imię żeńskie Konstancjunia należy do tych imion, których odmiana bardzo często sprawia kłopot. Problem z deklinacją dotyczy w zasadzie deklinacji imienia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku. Właśnie w tych przypadkach niewiadomą jest, kiedy piszemy jedno „i”, a kiedy dwa „ii”. Poniżej prezentujemy właściwą odmianę imienia Konstancjunia przez przypadki w liczbie pojedynczej.
PrzypadekOdmiana w liczbie pojedynczej
W mianowniku (kto? co?):Konstancjunia - (imię żeńskie)
W dopełniaczu (kogo? czego?): Nie ma Konstancjuni.
W celowniku (komu? czemu?): Pomagam Konstancjuni.
W bierniku (kogo? co?): Spoglądam na Konstancjunię.
W narzędniku (z kim? z czym?):Sprzątam pokój z Konstancjunią.
W miejscowniku (o kim? o czym?):Dyskutuję o Konstancjuni.
W wołaczu (Hej!): Witaj Konstancjuniu!
Aby zobaczyć pełną tabelę odmian imienia Konstancjunia oraz liczne przykłady odmiany przez przypadki w zdaniach przejdź do sekcji: odmiana imienia Konstancjunia przez przypadki.