Jak odmienić imię Imusia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku?
Imię żeńskie Imusia należy do tego grona imion, których odmiana dość często sprawia trudność. Problem z deklinacją dotyczy odmiany imienia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku. Właśnie w tych przypadkach niewiadomą jest, kiedy piszemy jedno „i”, a kiedy dwa „ii”. Poniżej prezentujemy właściwą odmianę imienia Imusia przez przypadki w liczbie pojedynczej.
PrzypadekOdmiana w liczbie pojedynczej
W mianowniku (kto? co?):Imusia - (imię żeńskie)
W dopełniaczu (kogo? czego?): Nie lubię Imusi.
W celowniku (komu? czemu?): Podaję rękę Imusi.
W bierniku (kogo? co?): Widzę Imusię.
W narzędniku (z kim? z czym?):Rozmawiam z Imusią.
W miejscowniku (o kim? o czym?):Dziś napiszę o Imusi.
W wołaczu (Hej!): Gdzie jesteś Imusiu!?
Jeżeli chcesz zobaczyć pełną tabelę odmian imienia Imusia oraz liczne przykłady odmiany przez przypadki w zdaniach idź do strony: odmiana imienia Imusia przez przypadki.