Jak odmienić imię Imunia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku?
Imię żeńskie Imunia należy do tego grona imion, których odmiana przez przypadki nierzadko sprawia trudność. Największa trudność z deklinacją dotyczy deklinacji imienia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku. Właśnie w tych przypadkach niewiadomą jest, kiedy piszemy jedno „i”, a kiedy dwa „ii”. Pod spodem prezentujemy poprawną odmianę imienia Imunia przez przypadki w liczbie pojedynczej.
PrzypadekOdmiana w liczbie pojedynczej
W mianowniku (kto? co?):Imunia - (imię żeńskie)
W dopełniaczu (kogo? czego?): Jadę do Imuni.
W celowniku (komu? czemu?): Podaję rękę Imuni.
W bierniku (kogo? co?): Spoglądam na Imunię.
W narzędniku (z kim? z czym?):Rozmawiam z Imunią.
W miejscowniku (o kim? o czym?):Śpiewam o Imuni.
W wołaczu (Hej!): Gdzie jesteś Imuniu!?
Jeśli chcesz zobaczyć pełną tabelę deklinacji imienia Imunia oraz liczne przykłady odmiany przez przypadki w zdaniach przejdź do strony: odmiana imienia Imunia przez przypadki.