Jak odmienić imię Cezaria w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku?
Imię żeńskie Cezaria należy do tych imion, których deklinacja nierzadko sprawia kłopot. Największa trudność z deklinacją dotyczy w zasadzie deklinacji imienia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku. Właśnie w tych przypadkach niejasnością jest, kiedy piszemy jedno „i”, a kiedy dwa „ii”. Poniżej podajemy właściwą odmianę imienia Cezaria przez przypadki w liczbie pojedynczej.
PrzypadekOdmiana w liczbie pojedynczej
W mianowniku (kto? co?):Cezaria - (imię żeńskie)
W dopełniaczu (kogo? czego?): Nie lubię Cezarii.
W celowniku (komu? czemu?): Kłaniam się Cezarii.
W bierniku (kogo? co?): Widzę Cezarię.
W narzędniku (z kim? z czym?):Sprzątam pokój z Cezarią.
W miejscowniku (o kim? o czym?):Pamiętam o Cezarii.
W wołaczu (Hej!): Cezario! Uważaj!
Aby zobaczyć pełną tabelę odmian imienia Cezaria oraz liczne przykłady odmiany przez przypadki w zdaniach idź do sekcji: odmiana imienia Cezaria przez przypadki.